Παρασκευή, 12 Απριλίου 2013

Αν θα κρατήσει η φάρσα το κρίμα στο λαιμό μου.

Και ξαφνικά είσαι μέσα στο παιχνίδι τους.
Χωρίς να το θέλησες πότε 
αλλά ποιος νοιάστηκε για αυτά που θέλεις.
Και τρέχεις για να βρεις διαφυγή.
Χωρίς να έχεις αντοχή
αλλά επειδή είσαι αναγκασμένος να το κάνεις.
Και δεν πρέπει να κοιτάξεις πίσω,
ούτε μια στιγμή.
Είναι στους κανόνες.
Και άμα δεν παίξεις με τους κανόνες τους
δεν ξέρεις τι μπορεί να σου συμβεί.
Και θα 'ναι καλύτερα αν δεν μάθεις ποτέ;
Θα 'ναι καλύτερα αν συμβιβαστείς στο 
παιχνίδι τους;
Μα σαν να μου φάνηκε πως είδα έναν μικρό δρόμο
που οδηγούσε σε ένα όμορφο φως.
Μάλλον πως θα προτιμήσω να πάρω αυτόν.
Ακόμα κι αν δε ξέρω πως θα φτάσω εκεί.
Τουλάχιστον θα ψάξω να τον βρω.
Και αν χρειαστεί θα κοιτάξω πίσω.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου